"Tekstbureau mevrouw Inktvis" Veelpotige onderzoeker tussen literatuur en zingeving
"Wurmen met peper en zout smaken nergens naar. Ja, naar peper en zout. Even bakken, je krijgt er geen volle buik van. Ik heb kikkers gegeten en muizen en slakken. Ik zette een strikkie om konijnen te vangen. Als mijn kleren vies waren hing ik mijn spijkerbroek aan een touwtje in de sloot. Geld had ik niet. Geen uitkering want ik had me teruggetrokken. Ik ben graag allenig. Het was een onbezorgd leven. Geen gas en licht, geen water, geen zorgen."
(interviewfragment ex-dakloze)"Hengelo is zwaar gebombardeerd. Ik was een baby en stond in een kinderwagen in de moestuin. Een bomscherf sloeg de wielen van mijn wagen af, ik leefde nog. Mijn familie in de schuilkelder was me vergeten. Dat was mijn jeugd. Ik ben in een volkomen kapotte wereld opgegroeid. Daarom heb ik mij erg ingespannen om mijn dochter een leuke jeugd te geven. Ik stopte met werken omdat ik de zorg voor haar en mijn werk niet kon combineren."
(interviewfragment zorgvader)"We stonden in het park en hij zei tegen me: 'alleen in de hemel heb je geen verblijfsvergunning nodig'. Het leek wel of hij wilde zeggen 'ik wil dood.' Toen voelde ik me zo, zo machteloos. Wat kon ik? Luisteren, maar ik had geen oplossing. Dat had ik zo graag gewild!"
(interviewfragment vrijwilliger vluchtelingenorganisatie)
Ingewikkelde dingen uitleggen in simpele taal is niet eenvoudig. En sommige dingen zijn gewoon ingewikkeld. Zoals schrijven over zin, over wat een mens bezielt en kracht geeft. Tekstbureau mevrouw Inktvis schrijft het verhaal van mensen.
Tekstbureau mevrouw Inktvis probeert te schrijven op een beeldende en makkelijk leesbare manier.
Tekstbureau mevrouw Inktvis probeert zo dicht mogelijk bij de mens te komen.
Tekstbureau mevrouw Inktvis probeert te ver-talen hoe het ruikt en proeft en voelt.
Ellen Kok (1964) schrijft de teksten voor de tekstbureau mevrouw Inktvis, zij is pastoraal werker en schrijver.